ئاوینه ی ئێمه

ازدواج

aweneeme — Wed, 23 Dec 2009 20:27:35 GMT

ازدواج کردن وازدواج نکردن هر دو موجب پشیمانی است. (سقراط)

ازدواج مثل اجرای یک نقشه جنگی است که اگر در آن فقط یک اشتباه صورت بگیرد جبرانش غیر ممکن خواهد بود. (بورنز)

ازدواج همیشه به عشق پایان داده است. (ناپلئون)

اگر کسی در انتخاب همسرش دقت نکند، دو نفر را بدبخت کرده است . (محمد حجازی)

انتخاب پدر و مادر دست خود انسان نیست ، ولی می‌توانیم مادر شوهر و مادر زنمان را خودمان انتخاب کنیم. (خانم پرل باک)

با زنی ازدواج کنید که اگر مرد بود ، بهترین دوست شما می شد. (بردون)

با همسر خود مثل یک کتاب رفتار کنید و فصل‌های خسته کننده او را اصلاً نخوانید. (سونی اسمارت)

برای یک زندگی سعادتمندانه ، مرد باید کر باشد و زن لال. (سروانتس)

ازدواج بیشتر از رفتن به جنگ شجاعت می‌خواهد. (کریستین)

تا یک سال بعد از ازدواج، مرد و زن زشتی‌های یکدیگر را نمی بینند. (اسمایلز)

پیش از ازدواج چشم هایتان را باز کنید و بعد از ازدواج آنها را روی هم بگذارید. (فرانکلین)

تنها علاج عشق ، ازدواج است . (آرت بوخوالد)

ازدواج پیوندی است که از درختی به درخت دیگر بزنند، اگر خوب گرفت هر دو زنده می شوند و اگر بد شد هر دو می‌میرند. (سعید نفیسی)

ازدواج عبارتست از سه هفته آشنایی، سه ماه عاشقی ، سه سال جنگ و سی سال تحمل! (تن)

عشق، سپیده دم ازدواج است و ازدواج شامگاه عشق. (بالزاک)

قبل از ازدواج درباره تربیت اطفال شش نظریه داشتم، اما حالا شش فرزند دارم و دارای هیچ نظریه ای نیستم. (لرد لوچستر)

مردانی که می کوشند زن ها را درک کنند ، فقط موفق می شوند با آنها ازدواج کنند. (بن بیکر)

با ازدواج، مرد روی گذشته اش خط می‌کشد و زن روی آیندهاش. (سینکالویس)

خوشحالی‌های واقعی بعد از ازدواج به دست می آید‌. (پاستور)

ازدواج کنید، به هر وسیله ای که می توانید. زیرا اگر زن خوبی گیرتان آمد بسیار خوشبخت خواهید شد و اگر گرفتار یک همسر بد شوید فیلسوف بزرگی می شوید. (سقراط)

قبل از رفتن به جنگ یکی دو بار و پیش از رفتن به خواستگاری سه بار برای خودت دعا کن. (یکی از دانشمندان لهستانی)

مطیع مرد باشید تا او شما را بپرستد. (کارول بیکر)

من تنها با مردی ازدواج می کنم که عتیقه شناس باشد تا هر چه پیرتر شدم، برای او عزیزتر باشم . (آگاتا کریستی)

هر چه متأهلان بیشتر شوند، جنایت ها کمتر خواهد شد. (ولتر)

هیچ چیز غرور مرد را به اندازه ی شادی همسرش بالا نمی برد، چون همیشه آن را مربوط به خودش می داند. (جانسون)

اصل و نسب مرد وقتی مشخص می شود که آنها بر سر مسائل کوچک با هم مشکل پیدا می کنند. (شاو)

وقتی برای عروسی ات خیلی هزینه کنی ، مهمان هایت را یک شب خوشحال می کنی و خودت را عمری ناراحت ! (روزنامه‌نگار ایرلندی)

هیچ زنی در راه رضای خدا با مرد ازدواج نمی کند. (ضرب المثل اسکاتلندی)

تا ازدواج نکرده‌ای، نمی‌توانی درباره ی آن اظهار نظر کنی. (شارل بودلر)

ازدواج قرارداد دو نفره ای است که در همه دنیا اعتبار دارد. (مارک تواین)

ازدواج مجموعه ای ازمزه هاست هم تلخی و شوری دارد. هم تندی و ترشی و شیرینی و بی مزگی . (ولتر)

نرگس براي عکاس نمي‌خندد

aweneeme — Wed, 23 Dec 2009 20:21:35 GMT

نرگس براي عکاس نمي‌خندد

برق نگاه معصومشان ‌با قاب‌هاي چوبي در دست که در آن ‌چهره‌هايي متفاوت از تصوير فعلي‌اشان را نشان‌ مي‌داد، آتش به دلمان زد.

عمق نگاه نافذشان شرمسارمان کرد که چرا نبايد يک بخاري استاندارد در کلاسشان مي‌بود، و انگشت‌هاي ذوب شده‌ نرگس در کنار کتاب فارسي کلاس سوم ما را ناخودآگاه به ياد حسنک کجايي، تصميم کبري، روباه و خروس و ده‌ها درس خاطره‌انگيز ديگر اين دوره انداخت.

نمي‌دانيم وقتي به درس پترس فداکار مي‌رسند، چه تصويري از انگشت پترس در ذهنشان شکل خواهد گرفت و حتي نمي‌دانيم آيا به خاطر گرمي مشعل دهقان فداکار، او را دوست مي‌دارند. دخترکان و پسرکاني با قاب‌هاي بزرگ در دست که حسرت و رنج در چشمانشان موج مي‌زند، بچه‌هايي که رنگ نداشته ديوار خانه‌اشان حکايت از جيب خالي والدينشان براي هزينه‌هاي سرسام‌آور درمان دارد و نمي‌دانيم چرا تا به امروز گره‌هاي چروک چهره‌‌هايشان که قرار بود ترميم شوند، هنوز باز نشده است و اين پرسش که آيا در ميان سيل پزشکان اين مرز و بوم کسي حاضر است با ظرافت انگشتانش مرهمي براي صورتکان اين بچه‌ها باشد، ما را به خود مشغول کرده است.

نرگس در روستايشان مي‌ماند، به دنبال مرغ خانه‌اشان مي‌دود تا شايد با سر و صداي مرغ و خروس‌هاي خانه بتواند اندکي خود را تخليه کند..

نرگس در کنار ديگر بچه‌هاي قرباني غفلت ما در کنار بچه‌هاي روستا براي گرفتن يک عکس حاضر مي‌شود اما او براي عکاس نمي‌خندد.

نرگس دفتر مشقش را باز مي‌کند، به زحمت و با کمک دست ديگر مداد سياه را در دست مي‌گيرد و در سطر اول مي‌نويسد: اي کاش کلاسمان آتش نمي‌گرفت

با اميد اينكه اين تصاوير در آينده فيلتر نشوند، اين ايميل را براي دوستان و آشنايانتان بفرستيد شايد به دست پزشكي ميهن ‌پرست و انساندوست برسد و درد اين كودكانِ سرزمين خشكيده‌مان را مرهمي بخشد.

آلفرد نوبل

aweneeme — Wed, 23 Dec 2009 20:17:26 GMT

آلفرد نوبل از جمله افراد معدودی بود که این شانس را داشت تا قبل از مردن، آگهی وفاتش را بخواند

زمانی که برادرش لودویگ فوت شد، روزنامه‌ها اشتباهاً فکر کردند که نوبل معروف (مخترع دینامیت) مرده است. آلفرد وقتی صبح روزنامه ها را می‌خواند با دیدن آگهی صفحه اول، میخکوب شد: "آلفرد نوبل، دلال مرگ و مخترع مر‌گ آور ترین سلاح بشری مرد!" آلفرد، خیلی ناراحت شد. با خود فکر کرد: آیا خوب است که من را پس از مرگ این گونه بشناسند؟ سریع وصیت نامه‌اش را آورد. جمله‌های بسیاری را خط زد و اصلاح کرد. پیشنهاد کرد ثروتش صرف جایزه‌ای برای صلح و پیشرفت‌های صلح آمیز شود امروزه نوبل را نه به نام دینامیت، بلکه به نام مبدع جایزه صلح نوبل، جایزه‌های فیزیک و شیمی نوبل و ... می‌شناسیم. او امروز، هویت دیگری دارد.

یک تصمیم، برای تغییر یک سرنوشت کافی است!

اجرای اپرای موسی شبان

aweneeme — Mon, 21 Dec 2009 11:58:18 GMT

اجرای اپرای موسی شبان

اپرا موسی و شبان همراه با تازه ترین ساخته های همای روز 16 آگست در والت دیزنی کنسرت هال اجرا شد
این اپرا به وسیله ی پرواز همای نوشته و ساخته شده بود که با ارنجمان و رهبری شهرداد روحانی برای اولین بار در شهر لس آنجلس به روی صحنه رفت و آنگونه اجرا شد که از آغاز تا پایان اپرا ، مردم در بهت و شگفتی فرو رفته بودند.
داستانی را که همه ی ایرانیان از کودکی در کتاب مولانا به یاد داشتند ، همای به گونه ای سروده بود که گویا چوپان کوه های تالش با خدایش سخن می گفت.
در آغاز برنامه صدای نی چوپانی که به وسیله ی پاشا هنجنی نواخته می شد همراه با صدای زنگوله ی گوسپندان ، نمایی از کوه های گیلان بود.
پس از آن ارکستر سمفونیک به رهبری شهرداد روحانی بخش نخست را آغاز کرده و با سخنان راوی در بخش دوم زخمه های تار آزاد میرزاپور در بیات ترک نمایشگر دشتی بود سرسبز و بهار گونه.
آغاز بخش سوم ورود همای همراه با لباس چوپانان کوه های تالش همراه با سردادن آواز " ای خدایا کجایی تا شوم من چاکرت   چارقت دوزم زنم شانه سرت " تالار والت دیزنی سرشار از فریادهای تماشاگران بود که گوییا هیچ گاه موسیقی را بدین گونه نیافته بودند که بخشی از فرهنگ ایران را با زبان امروزبدین گونه می دیدند و می شنیدند.

سلی خواننده ی بلند آوازه ی اپرای سال های گذشته به قدری زیبا در لباس موسی نقش می آفرید که گویا تماشاگران او را به پیامبری باور داشتند. در این اپرا همای تنها از 4 خط سروده های مولانا استفاده کرده و بقیه ی سناریو را از نو سروده بود و به صورت نمایش اپرا نوشته و اجرا کردند.
در هنگام اجرای این اپرا مردم گاه گاهی با شادی های چوپان شاد گشته و با ناله ها و اندوه های چوپان اشک می ریختند و گاه گاهی غرق سکوت بودند و در اندیشه ی گفته های چوپان خدا را جستجو می کردند.با پریشانی های موسی پریشان می شدند و با سخنان راوی در فکر فرو می رفتند.
بخش هایی از سروده های همای در بخش پایانی که چوپان در جواب موسی خواند را می آورم :

خدا از هرچه پنداری جدا باشد
خدا هرگز نمی خواهد خدا باشد
نمی خواهد خدا بازیچه ی دست شما باشد
که او هرگز نمی خواهد چنین آیینه ی وحشت نما باشد
هراس از وی ندارم من
هراسی زین اندیشه ها در پی ندارم من
خدایا بیم از آن دارم
مبادا رهگذاری را بیازارم
نه جنگی با کسی دارم نه کس با من
بگو موسی بگو موسی پریشانتر تویی یا من؟
نه از افسانه می ترسم نه ازشیطان
نه از کفر و نه از ایمان
نه از دوزخ نه از حرمان
نه از فردا نه از مردن
نه از پیمانه می خوردن
خدا را می شناسم از شما بهتر
شما را از خدا بهتر
خدا را می شناسم من

پس از پایان این آهنگ هفت ضربی که پایان بخش اپرای موسی و شبان بود با فریادهای تماشاگران گویا انفجاری در تالار رخ داد که به گفته ی کارکنان دیزنی ، تالار تا کنون از آغاز کار تا امروز چنین هیجانی را به خود ندیده بود .
پس از این برنامه ساخته هایی از شهرداد روحانی که در بخش هایی خود هم پیانو می نواخت و هم رهبری می کرد فضا را به سمتی دیگر برد و مردم تماشاگر هنرنمایی شهرداد روحانی بودند.

  و در 50 دقیقه ی پایانی برنامه ، همه در انتظار تازه ترین ساخته های همای بودند که پس از ورود گروه مستان در میان غوغای مردم ، همای در کنار شهرداد روحانی با رخساری دیگرگونه همراه با پوششی دیگر در برابر چشمان مردم قرارگرفت که گوییا در راه های تازه تری از موسیقی گام نهاده بود.

آهنگ های "مه پاره" ، " مرغ سحر ناله سر مکن " ، "راست بگو" ، " می بده " و " سرزمین بی کران " همراه با ارکستر سمفونیک به رهبری شهرداد روحانی رنگی زیبا و جاودان به خود گرفته بود که این بخش از برنامه خود نیز با شور و هیاهو و ابراز احساسات همراه بود .
در پایان آهنگ " سرزمین بی کران " غرور سرشار از ایران را در قلب ها و چشمان مردم به همراه داشت.

مناسبت شصت و هفتمين سالمرگ پدر علم سياست در ايران؛

aweneeme — Sun, 20 Dec 2009 14:45:27 GMT

مناسبت شصت و هفتمين سالمرگ پدر

علم سياست در ايران؛

مي‌گويند که آتاتورک در جمع سفراي کشور خود در آنکارا گفته است: «بزرگ‌ترين شخصيتي که در جامعه ملل عضويت دارد، فروغي سفير ايران است و من تاکنون مردي به اين جامعي و وطن‌پرستي و مطلعي نديده‌ام و کاش مملکت من هم يک فروغي داشت» و درست همان زمان بود که محمدعلي فروغي، سياستمدار تکنوکرات ايراني به مقام رياست جامعه ملل انتخاب شد.

از مرگ محمدعلي فروغي و 67 سال زندگي پرحرف و حديث او 67 سال مي‌گذرد. بدين ترتيب ما دقيقا به اندازه يک طول عمر کامل فروغي، از فراز زندگي او گذر کرده‌ايم و هنوز اما نقش او در تاريخ معاصر ايران چنان به چشم آمدني است که نمي‌توان به راحتي از کنارش گذشت.

نه تنها از کنار تاثير‌گذاري و نقش سياسي فروغي هنگامه پايان دادن به سلسله قاجار و روي کار آمدن رضاخان و کناره‌گيري وي و به قدرت رسيدن محمدرضا پهلوي نمي‌توان گذشت که علاوه بر آن نمي‌توان فراموش کرد که او به واقع پدر علم سياست در ايران و راست‌کيشي بوده است.

فروغي هم اهل سياست نظري بود و هم اهل سياست عملي و در هر دو مسير نيز مروج راهي بود که در اين مملکت کمتر شناخته شده و مورد توجه بوده است: ليبراليسم راست‌کيشانه و محافظه‌کارانه و عجيب آنکه فروغي در زمانه‌اي مروج راست‌انديشي بود که روشنفکران ايراني عموما مسحور انديشه چپ و همسايه شمالي بودند.

فروغي به مدرسه دارالفنون رفت تا طب بخواند اما در ميانه راه از طبابت‌پيشگي منصرف شد: «ديدم که طب را با اين ترتيب نمي‌شد ياد گرفت. نه سالن تشريح داريم و نه وسايل امروزي در اختيارمان هست.»

اين‌چنين بود که فلسفه، ادبيات و تاريخ را پي گرفت و در مسيري پاي نهاد که سرانجام به نگارش کتاب «حقوق اساسي» به‌عنوان اولين کتاب حقوق اساسي در ايران و کتاب «اصول علم ثروت ملل» به‌عنوان اولين کتاب اقتصاد سياسي در ايران منجر شد.

فروغي بدين ترتيب در ايران تبديل به يک پايه‌گذار شد. فروغي بيش از 10 سال (از 1275 تا 1286) نيز در نشريه «تربيت» در دفاع از آزادي، مشروطيت و قانون اساسي قلم زد تا تاثيري جدي بر شکل‌گيري ساختارهاي مشروطيت در ايران گذاشته باشد.

فروغي در رساله حقوق اساسي، از ايده ليبراليستي تفكيك قوا دفاع كرد و انجام وظايف دولت را در گرو تحقق آن ‌دانست. او همچنين با دفاع از حق مالكيت، آزادي‌انديشه، آزادي بيان و آزادي تشكيل گروه و انجمن، پايبندي خود را به آموزه‌هاي ليبراليستي نشان داد. با اين حال فروغي در تفسيرمفهوم «برابري»، از آموزه سوسياليستي برابري اجتماعي- اقتصادي دفاع نکرد و صرفا مفهوم برابري حقوق (مساوات در مقابل قانون) و شقوق گوناگون آن را مطرح كرد.

فروغي اما هنگام خلع يد رضاخان به برخي پيشنهادها مبني بر تشکيل نظام جمهوري و نشستن خود در راس آن را به هيچ گرفت و گوشي به آنها نسپرد تا نشان داده باشد که يک راست‌انديش در عرصه عمل به ورطه چپ‌گرايي نمي‌افتد.

عبدالحسين نوشين و برخي ديگر از جمله کساني بودند که در شهريور 1320 و هنگام اشغال ايران نزد فروغي مي‌آمدند و پيشنهاد رياست‌جمهوري او و تغيير نظام از سلطنت را با او در ميان مي‌گذاشتند.

ماجرايي که محمود فروغي فرزند محمدعلي فروغي چنين روايتش مي‌کند: «تقريبا عموي من نوشين را از خانه بيرون کرد. خيلي تقلا کردند که سلطنت از بين برود و ايشان زير بار نرفتند. علاقه به شخص خاصي در بين نبود.تنها مظهر استقلال مملکت در آن زمان اين سلطنت بود. هيچ چيز ديگري ما نداشتيم در آن موقع و به خصوص با اشغال مملکت معلوم نبود.»

به روايت يکي از دوستان فروغي او اگرچه «سياستمداري ليبرال و متجدد بود و آزادي را در معناي ليبراليستي آن درك مي‌كرد و در انديشه پيشرفت و ترقي بود با اين حال سياستمداري محافظه‌كار نيز بود چرا كه تلقي‌اش از مفهوم ترقي، خصلتي غيرراديكال داشت و هم از اين‌رو، كنار نهادن نهادهاي سنتي را شرط پيشرفت نمي‌دانست.» منش او اما چنان آزادانديشانه بود که با توقيف يک نشريه چپ‌گرا نيز مخالف باشد؛ آنچنان که پسرش روايت مي‌کند: «در 1313 يا 1314 مي‌خواستند مجله اراني را توقيف كنند. فروغي اعتراض كرد و گفت بذاريد مردم بخونند، بفهمند چه خبره تو دنيا.»

محمدعلي فروغي دريافتي عميق از تمدن غربي و فرانسوي داشت. 100 سال پيش او به خوبي به ضرورت وجود نهادها براي توسعه جامعه، واقف بود و اين را از نگاه او درخلال تدريس در مدرسه علوم سياسي مي‌توان دريافت. او کتبي همچون ثروت ملل و تاريخ ملل مشرق زمين را ترجمه کرد و در برنامه درسي دانشجويان علوم سياسي قرار داد.

فروغي به نيکي بر اهميت تعليم و تربيت براي دگرگوني آگاهي اجتماعي و فرهنگي وقوف داشت و معتقد بود که انتقال آگاهي جز از مجراي نهادهاي مدرن آموزشي، ميسر نخواهد بود. او در مدرسه علوم سياسي تلاش بسيار کرد تا فقها را نيز دعوت به کار کند چرا که راه سياست از علم حقوق مي‌گذشت و علم حقوق نيز نمي‌توانست در جامعه ايران بدون پيوند با فقاهت باشد؛ و اين البته نشانه همان محافظه‌کاري نظري او بود و توجه او به سنت‌ها. اگرچه در اين مسير بسيار سختي‌ها را نيز متحمل شد، چه آنکه فقها اصولا به تاسيس مدرسه جديد و مدرن چندان خوش‌بين نبودند و ورود خود به چنان محيطي را جايز نمي‌ديدند.

از ديگر نهادهايي که فروغي در ايران پايه گذاشت و امروز نيز شايد کمتر کسي از اراده او در تاسيس آن باخبر باشد، نهاد فرهنگستان است که با گرته‌برداري از اساسنامه آكادمي‌هاي اروپا، در ايران پي‌ريزي و افتتاح شد.

فروغي از معدود مردان سياست در ايران بود که سياست عملي او را از نظر در سياست و سياست نظري باز نداشت. سه بار نخست‌وزير ايران شد و با اين حال از تحقيق، ترجمه و تاليف روي برنگرداند. نخست‌وزير بود و با اين حال هفتگي پاي صحبت اديب پيشاوري مي‌نشست. علما جمعه‌اي را در ماه به خانه او مي‌آمدند و از صبح تا شب مهمان او بودند. توجه فروغي به مباني نظري حکومت مدرن و ساختار مشروطه و دولت ملت جديد در کنار نفوذي که در ساختار حکومت داشت و اعتمادي که ميان رضاخان و او برقرار بود زمينه بسياري تحولات در ساختار سياسي ايران را موجب شد.

فروغي، در فروردين ماه 1309 به ايران بازگشت و پس از مطالعه و بررسي‌هاي لازم، وزارتخانه «فوائد عامه و تجارت» را به دو وزارتخانه تازه‌تاسيس، به نام‌هاي «اقتصاد ملي» و «طرق و شوارع» تقسيم کرد؛ سرپرستي «اقتصاد ملي» را خود به عهده گرفت و اداره‌ وزارت «طرق و شوارع»، يا همان وزارت راه را به دوست قديمي خود تقي‌زاده محول کرد. راه‌اندازي وزارت اقتصاد ملي اما از جمله مظاهر تحول در ساختار حکومتي ايران بود. فروغي در روز جمعه ششم‌ آذر سال 1321 ساعت سه بعدازظهر در اثر بيماري قلبي با زندگي وداع گفت و در مقبره‌اي خانوادگي در ابن‌بابويه به خاك سپرده شد

......شکاو

aweneeme — Wed, 18 Nov 2009 14:42:18 GMT

......شکاو

ئیر ه ج عیبادی

به فر و باران

باران و به فر و تۆ

به فراوی چاوانی مانگ

شه و زه نگ که ر ده کا

باو و بۆ ران و عه شق

سێلاو به رێوه!

زریانی کاته کانی سێ داره

تێ ده شکێ

و مڵ هۆری شه قامه کان

تێ ناگا

شه پۆ ڵانی دڵی تۆ و من و رۆبار

ته واو نابین!

زه مان بۆ نا پیاوان سه ر و خوار ده نووسێ

چرۆ یه ک

ده بێ به

چرا و

چرا

ده بێ به

چه م و

چه م ده بێ به چه م خانه و

به چاوانی شه وا

هه زاران شه م دا ده گیر سینێ

یاسای گه ڵا سووتان

په ره په ره

له کانیاوی کانیه سووره کان ده سووتێ

رۆژ به دوای رۆژ

ئه ستێره شه و چؤل نا کا و

پاڵ ئه داته رۆناکییه کانی شیعر و مۆسیقای

هاواره به زه کان

شه و ره بییه کانی بێ وچانی مێژو

جڵ به باڵای شۆره سواران ده خوینن

گزنگی رۆژ

له رێگای تنگانه ی کاته کاندا

بتی شکاو به جێ دێلێ !

27/8/88

یاد داشتی از سامان کابلی

aweneeme — Tue, 17 Nov 2009 18:10:11 GMT

بسیار زیباست ... صد آفرین ..! ، قدیما ... كه ما برای نوشتن انشا هایمان غممان میگرفت ، آن قدر حیوان نداشتیم كه بتوانیم در باره آنها به این زیبائی بنویسیم و مجبور نگردیم كه خیلی درشت تر !!! و بزرگ تر از آنچه كه بودند !!! تعریف کنیم و همه صفحه را با چند جمله پر کنیم ...!!! و هر جمله را نیز چند بار تکرار نمائیم تا معلم نگوید " بوزینه برو بشین ".... اما خدا را شکر كه الان شقایق و شقایق ها حتی در مورد کوچکترین حیوانات ، انشا های بزرگ مینویسند و پر بار ...! تا چه رسد به آن همه حیواناتی كه در شب تاریک و روز روشن در تلویزیون ادای آدمها را در می آورند . البته دلم میخواست "علی آقا شوهر خاله " توضیح میداد كه ضمنا این حیوانها ، از حیوانات ماقبل تاریخ اند و در مغزشان چیز های هاست كه برای تقویت نباتات استفاده میشود ...! ولی به هر روی ، تحسین آمیز است و " تا شقایق هاست ... " امید اهلی کردن حیوانات درنده هم هست ...!

انشای دانش آموز کلاس دوم دبستان

aweneeme — Sat, 14 Nov 2009 19:46:37 GMT

با تشکر از شقایق عبادی

انشای دانش آموز کلاس دوم دبستان

ما حیوانات را خیلی‌ دوست داریم، بابایمان هم همینطور.ما هر روز در مورد حیوانات حرف می‌زنیم ، بابایمان هم همینطور.بابایمان همیشه وقتی‌ با ما حرف میزند از حیوانات هم یاد می‌کند، مثلا امروز بابایمان دوبار به ما گفت؛ توله سگ مگه تو مشق نداری که نشستی پای تلوزیون؟ و هر وقت ما پول میخواهیم میگوید؛ کره خر مگه من نشستم سر گنج؟

چند روز پیشا وقتی‌ ما با مامانمان و بابایمان میرفتیم خونه عمه زهرا اینا یک تاکسی داشت میزد به پیکان بابایمان. بابایمان هم که آن روی سگش آمده بود بالا به آقاهه گفت؛ مگه کوری گوساله؟ آقاهه هم گفت؛ کور باباته یابو، پیاده میشم همچین میزنمت که به خر بگی‌ زن دایی, بابایمان هم گفت; برو بینیم بابا جوجه و عین قرقی پرید پایین ولی‌ آقاهه از بابایمان خیلی‌ گنده تر بود و بابایمان را مثل سگ کتک زد. بعدش مامانمان به بابایمان گفت؛ مگه کرم داری آخه؟ خرس گنده مجبوری عین خروس جنگی بپری به مردم؟

ما تلوزیون را هم که خیلی‌ حیوان نشان میدهد دوست میداریم، البته علی‌ آقا شوهر خاله مان میگوید که تلوزیون فقط شده راز بقا، قدیما که همش گربه و کوسه نشون میداد، حالا هم که یا اون مارمولک‌ها رو نشون میده یا این بوزینه رو که عین اسب واسه ملت خالی‌ می‌بنده. ما فکر می‌کنیم که منظور علی‌ آقا کارتون پینوکیو باشه چون هم توش گربه نره داشت هم کوسه هم پینوکیو که دروغ میگفت.

فامیلهای ما هم خیلی‌ حیوانات را دوست دارند، پارسال در عروسی‌ منوچهر پسر خاله مان که رفت قاطی‌ مرغ ها، شوهر خاله مان دو تا گوسفند آورد که ما با آنها خیلی‌ بازی کردیم ولی‌ بعدش شوهر خاله مان همان وسط سرشان را برید! ما اولش خیلی‌ ترسیدیم ولی‌ بابایمان گفت چند تا عروسی‌ برویم عادت می‌کنیم، البته گوسفندها هم چیزی نگفتند و گذاشتند شوهر خاله مان سرشان را ببرد، حتما دردشان نیامد.ما نفهمیدیم چطور دردشان نیامده چون یکبار در کامپیوتر داداشمان یک فیلم دیدیم که دوتا آقا که هی‌ میگفتند الله اکبر سر یک آقا رو که نمیگفت الله اکبر بریدند و اون آقاهه خیلی‌ دردش اومد. و ما تصمیم گرفتیم که همیشه بگیم الله اکبر که یک وقت کسی‌ سر ما را نبرد.

ما نتیجه میگیریم که خیلی‌ خوب شد که ما در ایران به دنیا آمدیم تا بتونیم هر روز از اسم حیوانات که نعمت خداوند هستند استفاده کنیم و آنها را در تلوزیون ببینیم در موردشان حرف بزنیم و عکس‌های آنها را به دیوار بچسبانیم و به آنها مهرورزی کنیم و نمیدانیم اگر در ایران به دنیا نیامد بودیم چه غلطی باید میکردیم.

نامهی بی نقطه

aweneeme — Sat, 14 Nov 2009 19:05:18 GMT

با تشکر از سامان کابلی برای ارسال متن نامه

نامه ی بی نقطه

نوشته اي كه ذيلا از نظر
مي گذرد نامه اي است
> كه مرحوم ميرزا محمد الويري به
> مرحوم احمد خان امير حسيني سيف
> الممالك فرمانده فوج قاهر خلج
> رقمي داشته كه شروع تا خاتمه نامه
> تمام از حروف بي نقطه الفبا انتخاب
> و در نوع خود از شاهكارهاي ادب
> زبان پارسي به شمار مي آيد. انگيزه
> نامه و موضوع آن قلت در آمد و كثرت
> عائله و تنگي

سئوال روز

aweneeme — Tue, 20 Oct 2009 09:07:18 GMT

سئوال روز

آزادی چیست؟

دوستان عریز ! روزنامه ی مجازی ئاوینه ی ئیمه بر آنست، که با طرح سئوال هایی ریشه ای در چهار چوب شرایط جاری و بر نامه های فرهنگی خود ، نظر یات و باورهای خوانندگان را جمع بندی و بهترین ، نوشته ، مقاله ، عکس ، طرح و پوستر ر ا در آن زمینه ، هم بر ای مطالعه خوانندگان در روزنانه مجازی خود درج نماید و هم با جمع آوری آنها بنام نویسندگانشان در کتابی به چاپ برساند. منتظر نظریات، نوشته ها و مطالب شما مهربانان هستیم!!

ایمیل روزنامه : aweneema@gmail .com

شور ای نویسندگان

هاورێیان وخۆینه رانی هێژا :

رۆژنامه ی ئاوینه ی ئێمه له سه ر ئه م باسه سووره که پرسییارێکی بنه ره تی بخاته به ر چاوی خوێنه رانی ئازیزی خۆی. ئه م رۆژ نامه ده ر وانێته یاسای خۆی و ئاڵ و گۆری روداوه کانی ئه م سه ر ده مه ! پێمان خۆشه باش ترین بروا ، نووسراوه و وینه له رۆژنامه که دا بڵاو بکێنه وه و له داهاتویش دا ، ئه و وتارانه له کتیبێکی به نرخ دا چاپ که ێن ! چاوه روانی

یارمه تیه کانی ئیوه ین !!

کۆری نووسران

Dear participants

Here, we notify that according to our cultural principals, essentially we ask each reader a considerable question in witch, it should be negotiated. So, we welcome your thoughts, considerations, and photos. Your chosen assays will be published in our newspaper underline your name. We wish to have an available book, based on your collected considerations in future.

Editors